uitkering2

Gevangen door de uitkering – zijn instanties blind of uitkeringstrekkers lui?

Veel van de Utrechters met een uitkering doen vrijwilligerswerk en zijn actief op zoek naar betaald werk. Toch geven instanties hen het gevoel dat ze tweederangs burgers zijn die te lui zijn om te werken. Is dat ook zo, of zijn instanties simpelweg blind voor wat er écht speelt?

Tweederangs burgers
Ruim 31.000 Utrechters ontvangen een bijstand-, WW- of arbeidsongeschiktheidsuitkering. De meesten van hen zitten niet werkeloos thuis, maar zijn actief op zoek naar een baan en doen vrijwilligerswerk. Toch voelen zij zich daar niet in gezien of gewaardeerd. Sterker nog, deze Utrechters voelen zich door de uitkeringsinstantie vaak behandeld als iemand die ‘te lui is om te werken’. Het maakt dat zij zich tweederangs burgers voelen die buiten de boot vallen. Het deelt de stad in tweeën: de waardevolle betaald werkende bewoner en de onvolwaardige of waardeloze uitkeringstrekker.

Weten wat werkt
De gemeente en uitkeringsinstantie UWV hebben één doel: Utrechters met een uitkering weer aan de slag krijgen. Voor hen is het zoeken naar de beste methode om dat voor elkaar te krijgen. Is dat door middel van belonen en positief stimuleren? Of juist door mensen met een uitkering achter de broek aan te zitten en te pushen met sancties en stevige taal?

Om daarachter te komen start de gemeente in 2017 met het experiment ‘Weten wat werkt’, waarin wordt gekeken welke regels mensen het beste stimuleren om werk te vinden. Sommige van de deelnemers krijgen ‘onbetaald werk’ aangeboden en hoeven niet te solliciteren. Daar staat wel tegenover dat de gemeente bepaalt welk onbetaald werk dat is – zelf bepalen waar je vrijwilligerswerk doet is er niet bij.

Schrijnend taboe
Veel Utrechters met een uitkering doen al vrijwilligerswerk, maar praten daar niet graag over. Sterker nog, dat vrijwilligerswerk gebeurt vaak stiekem. Hoewel veel mensen dat juist doen om de kans op een betaalde baan te vergroten of iets nuttigs te doen voor de maatschappij, verzwijgen zij het vrijwilligerswerk uit angst om gekort te worden op de uitkering of te moeten stoppen met het vrijwilligerswerk.

Blind of lui?
Is de Utrechter met een uitkering vaak inderdaad ‘te lui om te werken’? Moeten we daarom een tegenprestatie voor de uitkering vragen, de sollicitatieverplichting nog strikter gaan handhaven en alle uitkeringsregels streng blijven controleren? Of zijn de uitkeringsinstanties en de gemeente blind? Blind voor het feit dat de overgrote meerderheid zich nuttig wil maken en wil werken, of dat nou betaald of onbetaald is?

Tijdens het Podiumgesprek van 14 december gaan we op deze vragen in en beantwoorden we de vraag welke begeleiding Utrechters met een uitkering nu écht nodig hebben om aan de slag te gaan. Wil jij erbij zijn? Kijk voor meer informatie over de avond in de agenda. Aanmelden kan via onderstaand formulier.

Uw naam*

Uw e-mailadres*

facebooktwitterlinkedin

Lees meer

Anoniem solliciteren wordt niet verplicht

werkeloos

De proef met anoniem solliciteren die de gemeente Utrecht begin dit jaar heeft uitgevoerd heeft niet geleid tot het aannemen van niet-westerse sollicitanten maar heeft wel de bewustwording vergroot, aldus wethouder Geldof. Daarom stelt de wethouder voor om anoniem solliciteren wel als mogelijkheid aan te bieden aan leidinggevenden maar niet gemeentebreed te verplichten. Aldus het bericht bij DeStadUtrecht.
De proef was een direct gevolg van het eerste Podiumgesprek, destijds in 2015, over ‘Allochtoon en Werkloos’. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat anoniem solliciteren een effectief middel kan zijn om discriminatie bij het solliciteren op ‘herkomst’ tegen te gaan. Spijtig genoeg heeft de proef in Utrecht slechts 4 maanden geduurd en ging het om niet meer dan 8 vacatures.

facebooktwitterlinkedin

Lees meer

Senior Couple Working in Soup Kitchen

Gevangen door de uitkering – waarom doen Utrechters stiekem vrijwilligerswerk?

Na een succesvol Podiumgesprek over wonen in onze stad blikken wij vooruit op de volgende editie. Op 14 december gaan wij graag met u in gesprek over vrijwilligerswerk met een uitkering. Zien we u daar? Aanmelden kan hier.

Buiten de boot of volwaardig meedoen?
Ruim 31.000 Utrechters ontvangen een uitkering, zoals bijstand, WW of een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Velen van hen doen vrijwilligerswerk en doen dus volwaardig mee in onze stad. Toch vallen ze, volgens vele instanties buiten de boot. Sterker nog, het UWV wil liever niet dat zij vrijwilligerswerk doen. Zij zien het namelijk niet als kans op weg naar een betaalde baan of kunnen meedoen. De gemeente Utrecht stimuleert vrijwilligerswerk met een bijstandsuitkering niet. Zo heeft de gemeente recent wel een ‘experiment’ aangekondigd om de uitkeringsregels te versoepelen voor Utrechters met bijstand die een beetje betaald werk doen maar bij dat experiment worden degenen die vrijwilligerswerk doen niet genoemd.

Deze houding maakt dat duizenden Utrechters met een uitkering stiekem vrijwilligerswerk doen, uit angst gekort te worden op de uitkering. Het maakt ook dat zij zich tweederangs burgers voelen. Dat zorgt voor een tweedeling in de stad. Is dat een tweedeling die we willen? Of kunnen we vrijwilligerswerk zien en waarderen als nuttig werk, zodat iedereen volwaardig meedoet? Daar gaat het Podiumgesprek op woensdag 14 december over.

Kom naar het Podiumgesprek en denk mee

Hoog tijd voor een Podiumgesprek van, voor en door Utrechters zelf. Over vragen als:

  • Wat is het belang van vrijwilligerswerk voor mensen met een uitkering?
  • Waarom wordt het niet gestimuleerd door gemeente en uitkeringsinstanties?
  • Hoe kunnen gemeente en uitkeringsinstanties het vrijwilligerswerk van Utrechters met een uitkering wel stimuleren

Tijdens het Podiumgesprek komt iedereen die dat wil aan het woord en hebben we respect voor elkaars mening en cultuur. U bent van harte welkom op woensdag 14 december vanaf 19:00 uur in het ZIMIHC theater Stefanus (Braziliëdreef 2, Utrecht). Aanmelden kan hier. U kunt ook mee discussiëren via Facebook, Twitter, Linked’In of onze website. We beginnen om 19.45 en sluiten af om 21.15 uur. Stadsbus 1 stopt er elke 10 minuten vlak voor de deur, halte Amazonedreef.

Resto van Harte verzorgd vooraf om 18:00 uur een warme maaltijd. Als u mee wilt eten kunt u zich daarvoor aanmelden bij Resto VanHarte. Voor degenen die niet kunnen komen, bij RTV Utrecht is zondag 18 december een samenvatting van het podiumgesprek terug te zien.

facebooktwitterlinkedin

Lees meer

utrecht

Utrecht, te duur om er te wonen!

Wordt Utrecht een Wassenaar aan de Vecht? Die vraag stond centraal op het Podiumgesprek van 12 oktober in ZIMIHC theater Stefanus. Ruim 100 aanwezigen discussieerden er over de groeiende tweedeling van de stad.

Met enig sarcasme ging het Podiumgesprek van 12 oktober van start. BO!NK Theater deed de aftrap: “Dames en heren, we hebben nog één woning van beneden de vijf ton in Utrecht. In de linker hoek staat de familie Van Zundert en in de rechter hoek de familie Van Gunnink. U kent de regels: het is een gevecht tot de dood.”

Wonen in Utrecht wordt steeds duurder. De huren zijn in vijf jaar tijd met meer dan 30 procent gestegen en woningcorporaties verkopen sociale huurwoningen of trekken deze naar de ‘dure huur’ in en rondom de binnenstad, om nieuwe woningen terug te bouwen aan de randen van de stad. Utrecht valt daardoor in twee delen uit elkaar: in rijk en arm.

Kortom, Utrechters met een lager inkomen worden naar de rand van de stad gedrongen. Terwijl de wijken om de binnenstad het terrein zijn van de rijkeren. Willen we dat?

Tegengaan van tweedeling of een dak boven je hoofd

Het probleem is dat sociale huurwoningen die rondom de binnenstad verdwijnen, niet meer terugkomen. Toch kiest Reijnder Jan Spits, manager volkshuisvesting van Portaal, voor de verkoop van woningen in en rondom het centrum. “We moeten niet doen of het wonen in de binnenstad het grootste goed is. We moeten niet zo krampachtig vasthouden aan de sociale huurwoningen in de binnenstad. Als ik er hier eentje van kan verkopen en voor dit geld er twee kan terugbouwen in Leidsche Rijn of Hoograven, dan doe ik dat graag. Elke sociale huurwoning in de stad is er één.”

Ook voor wethouder Paulus Jansen staat de beschikbaarheid van betaalbare woningen voorop. “Een dak boven je hoofd is het belangrijkste. Daarom hebben we een afspraak gemaakt met de corporaties voor de bouw van 1.800 extra sociale huurwoningen. De afgelopen vier jaar zijn er 3.000 sociale huurwoningen verdwenen.”

Ongedeelde stad

Doordat vooral in de wijken rondom de binnenstad sociale huurwoningen verkocht worden, bestaat het risico dat deze wijken alleen voor de rijkeren beschikbaar worden. Een noodzakelijk kwaad, zo meent Reijnder Jan Spits. “De prioriteit is de beschikbaarheid van woonruimte, daarna komt pas de spreiding. In een ideale wereld woont iedereen waar hij wil. Maar als men mij het mes op de keel zet, dan kies ik voor de beschikbaarheid van woonruimte in plaats van de ongedeelde buurt.”

In Amsterdam houdt men strakker vast aan het ideaal van de ongedeelde stad, zo bleek tijdens het Podiumgesprek uit het verhaal van Winnie Terra. Zij is voorzitter van de Huurdersvereniging Amsterdam. “Het gevaar van tweedeling is dat het ten koste gaat van  de samenhang in de stad. Verschillende groepen komen elkaar dan niet meer tegen. Daarom hebben wij afspraken gemaakt over het aantal sociale huurwoningen in de verschillende wijken.”

Stapeling van problemen

De tweedeling gaat vaak samen met hogere woonlasten voor iedereen en minder ontmoeting tussen verschillende bevolkingsgroepen, zegt onderzoeker Cody Hochstenbach. Dat kan problemen veroorzaken. Denk aan de banlieues van Parijs en de recente onlusten in de buitenwijken van Londen. Als rijk bij rijk woont en arm bij arm, neemt het onderlinge begrip af. Dat is zorgelijk, juist in deze tijd van verharding. Bovendien leidt een stapeling van problemen in arme wijken tot onrust en toenemende overlast.

Moeten Utrechters, ook die met een lager inkomen, daarom in elke buurt kunnen wonen? “Jazeker”, antwoordt een bezoeker van het Podiumgesprek, “want anders is er geen diversiteit meer en dat lijkt me saai. Ik denk dat je veel van elkaar kan leren, als je de dialoog met elkaar aangaat”. Menging in de stad is belangrijk.

Kiezen voor diversiteit

Tijdens het Podiumgesprek vindt 86 procent van de aanwezigen de tweedeling van de stad in rijk en arm een te hoge prijs voor het voldoende kunnen bijbouwen van sociale huurwoningen.  Bewonersgroepen als de huurders van ‘Complex 507’ in Lombok en van ‘Het Nieuwe Wonen’ in Oost zetten zich al jaren in voor het behoud van sociale huurwoningen in hun wijk. Zij dringen aan op maatregelen om de diversiteit in de stad te waarborgen.

Zij vinden dat de gemeente en woningcorporaties moeten stoppen met de verkoop van sociale huurwoningen in en rondom de binnenstad. Michel Post van STOK, de vereniging van bewonerscommissies van Bo-Ex, pleit voor afspraken over een minimumaantal sociale huurwoningen per wijk. Heel concreet, als een bodem waar je niet onder komt. Ook bij nieuwbouwprojecten kan een minimum worden vastgesteld. Dat heet een actief grondbeleid. Bijvoorbeeld door 30 procent sociale huur op een nieuw te ontwikkelen locatie als het Merwedekanaal verplicht te stellen.

Joop Hormann, huurder bij het Nieuwe Woonhuis in Oost, maakt zich sterk voor het terugplaatsen van huidige dure huurwoningen naar de sociale huur. Een andere oplossing wordt aangedragen door Brian de Graaf, werkzaam bij SOlink. Zijn organisatie is actief met het delen van dure grote woningen door meerdere huishoudens, bijvoorbeeld ouderen en studenten, zodat ook mensen met lagere inkomens in duurdere wijken kunnen wonen. Beide geven aan dat voor deze oplossingen veel regeltjes geslecht moeten worden. Maar het kan!

Utrechtse politiek aan zet

De belangrijkste vraag is: willen we een Wassenaar aan de Vecht wel of niet voorkomen? Roepen we de groeiende tweedeling van Utrecht een halt toe? Eut van Berkum, bewoner van Lombok en al jarenlang pleitbezorger van het behoud van sociale huurwoningen in zijn buurt, gaf aan het slot van het Podiumgesprek blijk van zijn ongenoegen: “Gaan de raadsleden nu wel of niet iets doen tegen de dreigende tweedeling van Utrecht?” Dat is een vraag die door de Utrechtse politiek nu beantwoord moet worden.

facebooktwitterlinkedin

Lees meer

De tweedeling van Utrecht: goed of slecht nieuws?

tweedeling-goed-of-slecht-nieuws

Wonen in Utrecht is niet meer voor iedereen vanzelfsprekend. Utrechters met een lager inkomen worden verdreven naar de randen van de stad. De gewilde buurten in het ‘Wassenaar a/d Vecht’ zijn alleen nog bereikbaar voor degenen met een hoger inkomen. 

Tweedeling als goed nieuws
Met de verkoop van sociale huurwoningen in de meer gewilde wijken kunnen woningcorporaties meer sociale huurwoningen aan de randen van de stad bouwen. Zo kunnen we wellicht het tekort van 4.000 sociale huurwoningen in 2019 voorkomen. Zodoende kunnen Utrechters met een lager inkomen nog ergens binnen de gemeentegrenzen wonen.

Tweedeling als slecht nieuws
Diverse bewonersgroepen in de stad, zoals de huurders van ‘Complex 507′ in Lombok en van ‘Het Nieuwe Wonen’ in Oost zetten zich al jaren in voor het behoud van sociale huurwoningen in de (binnen)stad. Een belangrijk argument voor hen is juist de ‘menging’ van de stad. Als mensen van allerlei afkomst, opleiding en inkomen goed door elkaar heen wonen in een stad is er ook (meer) wederzijds begrip voor elkaar.
Lees er meer over in het artikel ‘tweedeling: goed of slecht nieuws?

Utrecht als economische motor of als voorbeeld van integratie, de keuze is aan de stad en haar bewoners. Zolang de vraag maar wel wordt gesteld! Of zijn er oplossingen denkbaar om het allebei te kunnen realiseren? Denk en praat mee op het podiumgesprek op 12 oktober: Utrecht, te duur om er te wonen!

Gert Dijkstra
StadspodiumUtrecht

Utrecht, september 2016

facebooktwitterlinkedin

Lees meer